Bij Dushi Huis geloven we dat de juiste match tussen medewerker en organisatie allesbepalend is. In dit blog het verhaal van Beau Schoelitsz (38 jaar), die zijn plek als pedagogisch medewerker vond bij Dushi Huis Waalwijk. Werkend vanuit zijn kernwaarden, passie voor de jeugdzorg en behoefte aan impact maken.
Je werkte als docent lichamelijke opvoeding en onderwijskundige in het mbo, maar was op zoek naar iets anders?
“In mijn jeugd ontbrak het nog weleens aan richting. Toen zag ik vooral de nadelen daarvan, inmiddels ervaar ik het als positief dat ik van zoveel walletjes heb mogen eten. Van het leren kijken achter gedrag door de opleiding toegepaste psychologie, de discipline van defensie, en het niet mauwen, maar poetsen van het werken bij de truckwash. Voordat ik bij Dushi Huis kwam, had ik een mooie baan als docent lichamelijke opvoeding en onderwijskundige op het mbo. Twaalf weken vakantie, op tijd thuis, alles goed geregeld… maar ik miste de verbinding. Ik wilde iets doen waar ik het verschil kon maken, maar vroeg me telkens af: “Wat dan?”
Ja, wat dan? En toen kwam je bij Dushi Huis terecht?
“Tijdens een huttentocht met mijn vriendin in de Italiaanse bergen kwam het besef: de jeugdzorg biedt ruimte voor het kind in mij en de kans om impact te maken. Mijn vader die ook in de jeugdzorg werkt, tipte me over Dushi Huis. Ik heb me ingelezen en voelde meteen dat de pedagogische visie aansloot bij mijn eigen waarden. En dat Dushi Huis Waalwijk voor mij op loopafstand is? Dat is natuurlijk een fijne bonus!”
Hoe waren de eerste weken bij Dushi Huis?
“Intens. Ik ben iemand die van de ratio is en er gebeurde zoveel dat ik eerst niet wist hoe ik erop moest reageren. Avonden alleen zijn nog steeds een moment van reflectie, maar nu op een veel rustiger manier. Ik leer mezelf toe te spreken dat “goed genoeg” ook echt genoeg is, in plaats van altijd alles perfect te willen doen. Ik werk nu bijna een half jaar bij Dushi Huis Waalwijk waar zeven heerlijke kinderen wonen. Daarnaast ben ik regelmatig op kantoor in Oosterbeek waar ik met een bonte mix van mooie mensen mijn best doe niet constant overal antwoord op te geven. Mijn jeugd kende veel donkere tijden omgeven door een depressie van mijn moeder en mijzelf, waardoor ik al snel de hardnekkige overtuiging ontwikkelde dat ik niet goed genoeg ben. Dat compenseer ik graag door mijn best te doen. Het duurde even voordat ik doorhad dat ‘je best doen’, over het algemeen niet heel letterlijk wordt bedoeld. Enfin, ik moet mezelf nogal wel eens afremmen en toespreken dat het goed genoeg is.”
Wat vind je van de mbo-4 opleiding Maatschappelijke Zorg Jeugd?
“Die is van grote meerwaarde. Voornamelijk de examenopdrachten sturen me in hoeken en richtingen waar ik anders niet zomaar zou gaan. Zo is onder andere de vergaderstructuur onder de loep genomen, heb ik begeleidingsgesprekken gevoerd met een kind dat zich ongehoord en ongezien voelt en als ritueel heb ik een bezoek-dagboek bedacht.”
Kun je iets vertellen over het bezoek-dagboek, wat houdt het in?
“Soms, voor en vooral na bezoek, zie je dat sommige kinderen meer gespannen zijn. Daarom heb ik in Canva een bezoek-dagboek uitgewerkt met opdrachten die onder andere helpen woorden te geven aan emoties die zij ervaren. Ik heb de boekjes laten drukken en gegeven aan kinderen die verdrietig waren nadat zij hun moeder hadden gezien. Dan zie je dat de spanning daadwerkelijk vermindert. We kijken of we hier meer mee kunnen doen.”
Wat maakt het werken bij Dushi Huis bijzonder?
“Het mooiste vind ik dat ik van waarde kan zijn vanuit wie ik ben. Ik kan mijn kernkwaliteiten inzetten, authentiek aanwezig zijn en echt iets betekenen voor kinderen die een moeilijke start hebben gehad. Het werk daagt me uit en geeft me een gevoel van zingeving.”
Wat neem je mee uit je ervaring?
“Dushi Huis sluit aan bij mijn visie, laat me werken met het kind centraal en geeft me de ruimte om mijn talenten in te zetten. Het voelt goed om iets te betekenen voor kinderen en dichtbij mezelf te blijven tijdens mijn werk. En ik ben enorm blij dat Dushi een methodiek heeft ontwikkeld die zo dicht bij mijn eigen visie ligt. Daardoor kan ik dit werk doen vanuit mijn authentieke ik met de behoefte van het kind voorop.”